self en __init__ uitgelegd (met voorbeelden)

Na dit hoofdstuk snap je:

• wat self precies is (en waarom het nodig is),
• wat __init__ doet (en wat het níet is),
• hoe method calls “onder water” werken,
• hoe je omgaat met default values,
• en de grootste valkuil: mutable defaults.

1. Wat is self? #

self is simpel gezegd: het object waar je op werkt.

Als je dit doet:

alice.greet()

alice.greet()

dan betekent dat eigenlijk:

User.greet(alice)

User.greet(alice)

Dus: self is gewoon de eerste parameter van een instance-methode, en Python vult die automatisch in met het object (de instance).

Voorbeeld ter illustratie

class User:
    def greet(self):
        return f"Hi, ik ben {self}"

alice = User()
print(alice.greet())
print(User.greet(alice))

class User:
    def greet(self):
        return f"Hi, ik ben {self}"

alice = User()
print(alice.greet())
print(User.greet(alice))

Beide calls doen hetzelfde. De tweede vorm maakt zichtbaar wat er gebeurt.

Waarom heet het self?
Conventie. Je kán het anders noemen, maar doe het niet: iedereen verwacht self.

2. Waarom is self nodig? #

Omdat een methode meestal iets moet kunnen:

• lezen uit het object (self.name)
• schrijven naar het object (self.balance += 10)
• of andere methodes op hetzelfde object aanroepen (self.reset())

Zonder self weet de methode niet welke instance hij moet aanpassen.

3. Wat doet __init__? #

__init__ is de methode die Python automatisch aanroept direct nadat een object is aangemaakt.

• __init__ zet meestal de begin-state (attributen) klaar.
• __init__ maakt het object niet; dat doet __new__ (geavanceerder, vaak niet nodig).

Praktisch onthouden:

__init__ = initialiseren van de instance

Voorbeeld:

class User:
    def __init__(self, name):
        self.name = name

alice = User("Alice")

class User:
    def __init__(self, name):
        self.name = name

alice = User("Alice")

4. Hoe werkt __init__ met parameters? #

Positional & keyword arguments #

class User:
    def __init__(self, name, is_admin=False):
        self.name = name
        self.is_admin = is_admin

User("Alice")
User("Bob", True)
User(name="Carol", is_admin=True)

class User:
    def __init__(self, name, is_admin=False):
        self.name = name
        self.is_admin = is_admin

User("Alice")
User("Bob", True)
User(name="Carol", is_admin=True)

Default values zijn supernormaal

Default parameters maken je class makkelijker te gebruiken.

5. Meerdere manieren om te initialiseren (Pythonic opties) #

Soms wil je “alternate constructors”, zoals:

• user maken vanuit JSON
• user maken vanuit een email

In Python doe je dat vaak met class methods:

class User:
    def __init__(self, name):
        self.name = name

    @classmethod
    def from_email(cls, email):
        name = email.split("@")[0]
        return cls(name)

u = User.from_email("alice@example.com")
print(u.name)  # alice

class User:
    def __init__(self, name):
        self.name = name

    @classmethod
    def from_email(cls, email):
        name = email.split("@")[0]
        return cls(name)

u = User.from_email("alice@example.com")
print(u.name)  # alice

Dit is later handig bij “net” ontwerpen.

6. De grootste valkuil: mutable default arguments #

Het probleem #

Dit ziet er onschuldig uit, maar is een bug-magneet:

class Team:
    def __init__(self, members=[]):
        self.members = members

class Team:
    def __init__(self, members=[]):
        self.members = members

Waarom fout?

• Die lege lijst [] wordt één keer gemaakt bij het definiëren van de functie.
• En daarna gedeeld door alle instances die de default gebruiken.

Gevolg:

t1 = Team()
t2 = Team()
t1.members.append("Alice")
print(t2.members)  # ['Alice'] 😬

t1 = Team()
t2 = Team()
t1.members.append("Alice")
print(t2.members)  # ['Alice'] 😬

De juiste oplossing #

Gebruik None en maak dan binnenin een nieuwe lijst:

class Team:
    def __init__(self, members=None):
        self.members = [] if members is None else list(members)

class Team:
    def __init__(self, members=None):
        self.members = [] if members is None else list(members)

Nu krijgt elk object zijn eigen lijst.

Regel om te onthouden:

Gebruik geen [], {}, set() als default argument in __init__ (of in functies). Gebruik None.

7. Wanneer zet je validatie in __init__? #

Als je object anders “ongeldig” kan bestaan.

Voorbeeld:

class Product:
    def __init__(self, name, price):
        if price < 0:
            raise ValueError("Price cannot be negative")
        self.name = name
        self.price = price

class Product:
    def __init__(self, name, price):
        if price < 0:
            raise ValueError("Price cannot be negative")
        self.name = name
        self.price = price

Vuistregel: als een regel altijd waar moet zijn (invariant), bewaak hem in __init__ of via properties/methodes.

Samenvatting (kort) #

• self = de instance waar je mee werkt; Python vult hem automatisch in bij obj.method().
• __init__ = init van state; geen object-creator (dat is __new__).
• Default args zijn top, maar vermijd mutable defaults → gebruik None.